اقسى ما فى الروح سكانها
وأحن ما فى الجبين عَرقه
وأرق ما فى العيون نظرتها

وأوحش ما فى الليل غيابهم
نبات الليل ندق على بابهم
ف النوم ارتاحوا ولا يسمعوش

وأرقى ما فى الحب لُقاهم
نسهر نتملى فى ملامحهم
ولا تشبع العين رؤياهم

وأكتر من عذاب البعد ذكراهم
وأوجع ما فى العين دموعها
تبكى وبغيابهم يتباهوا

وانعم القلوب المرهفة
تخاف ع كل سُكانها
تحمى وتخبى اوجعها

دنيا على كل جنب مقلبانا
ويا كانت ناعمة و وخدانا
ويا كانت شاردة وتَقلبنا